TimeLine Layout

Февраль, 2021

  • 21 февраля

    Сарнавишти талхи нависанда Сотим Улуғзода

    sotim-ulugzoda-ubayd-rajab

    Иттиҳодияи нависандагони Тоҷикистон бо баргузории ҳамоише аз 100-умин солгарди мавлуди Сотим Улуғзода, нависандаи маъруф дар ин кишвар, таҷлил кард. Дар ин ҳамоиш, ки рӯзи панҷшанбеи 29 сентябр дар толори Иттиҳодияи нависандагон доир шуд, шоъирону нависандагон, пажӯҳишгарон ва дӯстдорони фарҳангу адабиёт ҷойгоҳи Улуғзодаро дар таърих ва фарҳанги Тоҷикистон ба баррасӣ гирифтанд. …

    Прочитайте больше»
  • 21 февраля

    ПАЙРАВ СУЛАЙМОНИ

    пайрав сулаймони

    Отаҷон Пайрав Сулаймонӣ ((1899 —1933)) адиби навовар ва бомаҳорати нимаи аввали садаи ХХ ба шумор меравад. Ӯ 15 апрели соли 1899 дар кӯчаи Ҳавзи Рашиди шаҳри Бухоро дар оилаи Отаҷон дар синни 5-солагӣ ба мактаб меравад. Аз соли 1911 то соли 1914 дар мадрасаи ибтидоии форсии шаҳри Марв ба омӯзиш …

    Прочитайте больше»
  • 21 февраля

    РОМАНИ «ДУХТАРИ ОТАШ» аз Ҷалол Икромӣ

    duxtari-otash

    Таълифи китобҳои «Духтари оташ», «Дувоздаҳ дарвозаи Бухоро» ва «Тахти вожгун» зиёда аз 15 сол давом мекунад. «Духтари оташ» воқеаҳои ибтидои асри ХХ то инқилоби Бухороро фаро мегирад. «Дувоздаҳ дарвозаи Бухоро» ва «Тахти вожгун» ба воқеаҳои солҳои 1920-1922 оид мебошанд. Дар асарҳои сегона зиёда аз 300 персонаж фаъолият доранд. «Духтари оташ» …

    Прочитайте больше»
  • 21 февраля

    РОМАНИ «МАН ГУНАҲГОРАМ»

    birja

    «Ман гунаҳкорам» ба зиндагии зиёиёни тоҷик дар деҳот ва муносибати иҷтимоию ахлоқии онҳо бахшида шудааст. Роман аз оғоз, шонздаҳ боб ва хотима иборат мебошад. Дар оғоз Ҷ. Икромӣ таваҷҷуҳи хонандаро ба утоқи кории прокурор ҷалб менамояд. Шахси ба ҷавобгарӣ кашида дар назди прокурор мегӯяд: «Бале… бале… ман гунаҳгорам, ҳамаи гуноҳ …

    Прочитайте больше»
  • 20 февраля

    Очерк чист ? (Қиссаи мустанад)

    ocherk

      Дар радифи жанрҳои эпикӣ ё ҳамосй асарҳои Назарияи насрие ҳастанд, ки дар асоси ҳуҷҷат, воқеият, адабиёт рӯйдодҳои дилчасп, ҳодисаҳо ва шахсиятҳои шинохтаи воқеӣ навишта мешаванд. Бинобар ин, дар онҳо нисбат ба жанрҳои ҳикоя, қисса, роман, достон тахайюли нависанда мавқеи маҳдуд дорад. Чунин асарҳо ба хелҳои гуногун ҷудо мешаванд ва …

    Прочитайте больше»
  • 20 февраля

    «ИСЁНИ ХИРАД» ВА АШЪОРИ БАЧАГОНА

    bonk

    Достони «Исёни хирад» ба давраи охири ҳаёту фаъолияти шоир ва файласуфи асри XI тоҷик Носири Хусрав бахшида шу- дааст. М. Миршакар дар ду қисм ва ёздаҳ боби достон бо услу- би тамсил — ҳикояти Чашмаи Носир[1] рӯзгори ноором, таҳқиру сӯйқасдҳои бардавоми душманон ва як қатор фикру андешаҳои мутафаккирро мавриди тасвири …

    Прочитайте больше»
  • 20 февраля

    ДОСТОНҲОИ МИРСАИД МИРШАКАР

    рузи ошикон

    Достони «Ливои зафар» аввалин таҷрибаи шоир дар роҳи достонсароӣ мебошад. Ин достон хусусияти тарҷумаиҳолӣ дорад ва дар панҷ боби он саёҳати якрӯзаи шоир ба сохтмони Вахш тас- вир ёфтааст. Дар охири солҳои 30 шоир нусхаи аввали достони «Қишлоқи тиллоӣ»-ро ба анҷом мерасонад. Баъдтар ин достон такмил ёфта, боиси шуҳрати эҷодии …

    Прочитайте больше»
  • 19 февраля

    ЛИРИКАИ ИШҚИ ВА СУРУДҲОИ ЛОҲУТИ

    lohuti-ayni

    Мавзӯи ишқу муҳаббат дар эҷодиёти Ло- ҳутӣ мавқеи арзанда дорад ва тамоми Васфи муҳаббат давраҳои эҷодиёти шоирро ба ҳам мепайван- дад. Ин мавзӯъ дар тамоми ашъори гуногунжанру гуногунҳаҷми шоир мушоҳида шавад ҳам, бештар дар жанрҳои ғазал ва рубоӣ инъикос гардидааст. Лоҳутӣ аз аввалин ғазалҳои ишқии худ анъанаи ғазалсароёни адабиёти классикиро …

    Прочитайте больше»
  • 19 февраля

    ФАЪОЛИЯТИ ДРАМАТУРГИИ СОТИМ УЛУҒЗОДА

    Сотим Улугзода

    Сотим Улуғзода аз аввалин драманависҳои касбии тоҷик аст. Нахустин пиесаҳои ӯ — «Шодмон» (1939), «Калтакдорони сурх» (1940) ва «Дар оташ» (1944) аз ҷиҳати ҳунари нависандагӣ нисбат ба драмаҳои ин давра таълиф гардидаи дигар адибони тоҷик ба- ландтар ва мукаммалтар буданд. Баъдҳо С. Улуғзода, чун «Ҷӯяндагон» (1951),«Рӯдакӣ» (1958), «Ҷавонии Ибни Сино» …

    Прочитайте больше»
  • 19 февраля

    МИРСАИД МИРШАКАР

    Мирсаид Миршакар

    Шоири халқии Тоҷикистон Мирсаид Миршакар суханвари бомаҳорати адабиёти тоҷик дар асри XX мебошад. Шоир соли 1912 дар деҳаи Синдеви Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон дар оилаи чорводор ба дунё омадааст. «Деҳаи Синдев хеле хурд буд, — ба ёд овардааст адиб, — ҳамагӣ панҷ-шаш ҳавлй дошту халос, вале атрофи он харобаҳои чаҳор …

    Прочитайте больше»